[χρόνος ανάγνωσης 1 λεπτό και 38 δευτ.]
Στο επίκεντρο της παγκόσμιας οικονομικής αναταραχής, το 7ο Συνέδριο του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος λειτούργησε ως επιταχυντής προβληματισμού για το μέλλον της εγχώριας επιχειρηματικότητας. Υπό τον τίτλο «The World in Disruption», η συζήτηση για την Τεχνητή Νοημοσύνη δεν περιορίστηκε σε θεωρητικές αναζητήσεις, αλλά αποκάλυψε μια σκληρή πραγματικότητα: η Ελλάδα κινείται ανάμεσα σε μια νεολαία που πρωτοπορεί πανευρωπαϊκά στη χρήση της τεχνολογίας και μια επιχειρηματική βάση που, στη μεγάλη της πλειονότητα, παραμένει ψηφιακά αμήχανη.
Ο Δρ Κυριάκος Σαμπατακάκης, Επικεφαλής της Accenture στην Ελλάδα, έθεσε τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων περιγράφοντας το «ελληνικό παράδοξο». Ενώ οι νέοι ηλικίας 18 έως 24 ετών καταγράφουν ποσοστά υιοθέτησης της AI άνω του 84%, το υψηλότερο στην Ευρώπη, οι επιχειρήσεις περιορίζονται σε μονοψήφια νούμερα. Το χάσμα αυτό δεν είναι απλώς στατιστικό αλλά δομικό, καθώς η απόσταση μεταξύ των μεγάλων ομίλων και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων διευρύνεται επικίνδυνα. Παρά την παραγωγή επιστημονικού ταλέντου από τα πανεπιστήμια, η σύνδεση με την αγορά εργασίας παραμένει ασθενική, με τον Δρ Σαμπατακάκη να υπογραμμίζει την ανάγκη μετάβασης από τη συζήτηση περί αξίας στην ποσοτικοποίηση των αποτελεσμάτων στους ισολογισμούς.
Στην αναγκαιότητα ενός συνολικού επαναπροσδιορισμού του επιχειρηματικού μοντέλου εστίασε η Γιάννα Ανδρονοπούλου, Γενική Διευθύντρια της Microsoft για την Ελλάδα, την Κύπρο και τη Μάλτα. Η AI δεν αποτελεί ένα ακόμη εργαλείο στο ράφι, αλλά τον καταλύτη για ένα ριζικό «reinvention» των εταιρικών διαδικασιών. Η ηγεσία καλείται πλέον να μην αντιμετωπίζει την τεχνολογία ως μέσο βραχυπρόθεσμης αύξησης της παραγωγικότητας, αλλά ως τη βάση για τη δημιουργία ενός νέου τρόπου λειτουργίας, όπου οι εργαζόμενοι θα έχουν ενεργό ρόλο στον μετασχηματισμό.
Από την ακαδημαϊκή σκοπιά, ο καθηγητής οικονομικών του ΕΚΠΑ, Αριστείδης Σάμιτας, ξεκαθάρισε πως η τεχνολογία από μόνη της δεν αποτελεί πανάκεια για την παραγωγικότητα. Η πραγματική πρόκληση έγκειται στη διαμόρφωση μιας νέας ψηφιακής κουλτούρας. Ο κ. Αριστείδης Σάμιτας επισήμανε πως η ωρίμανση των τεχνολογικών επενδύσεων απαιτεί βάθος χρόνου, συχνά μια οκταετία, και το πανεπιστήμιο οφείλει να στηρίξει το οικοσύστημα καινοτομίας. Η χρηματοδότηση είναι διαθέσιμη, ωστόσο το έλλειμμα εντοπίζεται στις φρέσκες ιδέες και στους ανθρώπους που θα τις υλοποιήσουν.
Την υπαρξιακή απειλή για τις επιχειρήσεις που θα μείνουν πίσω περιέγραψε με μελανά χρώματα η Μάγκυ Αθανασιάδη, Διευθύντρια του τομέα τεχνολογίας και ψηφιακού μετασχηματισμού του ΣΕΒ. Ο ανταγωνισμός του μέλλοντος θα προέλθει από εκείνους που θα διαθέτουν πολλαπλάσια παραγωγικούς εργαζόμενους χάρη στην AI. Τα στοιχεία που παρέθεσε για τον τομέα της παραγωγής είναι αφοπλιστικά, καθώς ο εντοπισμός ελαττωμάτων μέσω AI αγγίζει το 98%, έναντι του 80% του χειροκίνητου ελέγχου. Παρά ταύτα, η ελληνική πραγματικότητα παραμένει ανησυχητική, με το 55% των επιχειρήσεων, κυρίως των μικρομεσαίων, να στερείται ακόμη και βασικού σχεδίου για τον ψηφιακό τους μετασχηματισμό, αναδεικνύοντας το χαμηλό επίπεδο ψηφιακού αλφαβητισμού ως το σημαντικότερο ανάχωμα στην οικονομική πρόοδο της χώρας.
