Τρία Επίπεδα Αξιολόγησης Κινδύνου ΗΜΠ για Χρήστες AIMD

[χρόνος ανάγνωσης 4 λεπτά και 15 δευτ.]

Για άτομα με ενεργές εμφυτευμένες ιατρικές συσκευές (AIMD)

Του Μιχάλη Βλαχάκη

Ηλεκτρομαγνητικά πεδία υπάρχουν σε πολλά περιβάλλοντα, από βιομηχανικές εγκαταστάσεις έως καθημερινές υποδομές.

Για άτομα με ενεργές εμφυτευμένες ιατρικές συσκευές (AIMD), όπως βηματοδότες, μέχρι και  ανιχνευτές γλυκόζης αίματος η έκθεση σε αυτά τα πεδία απαιτεί προσεκτική αξιολόγηση. Η αξιολόγηση κινδύνου EMF για χρήστες AIMD περιλαμβάνει τον εντοπισμό πιθανών σεναρίων παρεμβολών και την εφαρμογή κατάλληλων διαδικασιών αξιολόγησης. Η εκτέλεση αυτών των αξιολογήσεων απαιτεί κατάλληλα όργανα EMF ικανά να καλύπτουν στατικά, χαμηλής συχνότητας και περιβάλλοντα έκθεσης RF που σχετίζονται με εφαρμογές AIMD.  

Αυτό το άρθρο παρουσιάζει μια δομημένη προσέγγιση που βασίζεται σε τρία επίπεδα αξιολόγησης κινδύνου, εξηγώντας πώς να αναλύεται η ηλεκτρομαγνητική έκθεση, πώς να ερμηνεύονται τα όρια και πώς να εφαρμόζονται πρακτικά μέτρα για τη μείωση των πιθανών κινδύνων παρεμβολών χρησιμοποιώντας λύσεις από το aktinovolia.gr με εξοπλισμό της Wavecontrol Ισπανίας.

 

Επίπεδο 1: Γενική αξιολόγηση ηλεκτρομαγνητικών πεδίων και έλεγχος έκθεσης
Το πρώτο επίπεδο αξιολόγησης κινδύνου ηλεκτρομαγνητικών πεδίων επικεντρώνεται στην αξιολόγηση της έκθεσης σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία σε ένα περιβάλλον. Αυτό το πρώτο βήμα ισχύει για όλα τα άτομα, όχι μόνο για όσους χρησιμοποιούν ενεργά εμφυτευμένες ιατρικές συσκευές.

Η διαδικασία ξεκινά με μια ανάλυση τοποθεσίας. Αυτό περιλαμβάνει τον εντοπισμό όλων των πηγών ηλεκτρομαγνητικού πεδίου και την κατανόηση των χαρακτηριστικών τους, όπως το εύρος συχνοτήτων, ο τύπος πεδίου και οι συνθήκες λειτουργίας. Περιλαμβάνει επίσης την αξιολόγηση της εγγύτητας στις πηγές και τη διάρκεια έκθεσης.  

Μόλις οριστεί το περιβάλλον, οι μετρήσεις εκτελούνται χρησιμοποιώντας κατάλληλα όργανα.   

Ένας φορητός μετρητής ηλεκτρομαγνητικών πεδίων, όπως το SMP3 της Wavecontrol, από το aktinovolia.gr χρησιμοποιείται συνήθως για την αξιολόγηση των επιπέδων πεδίου σε στατικά πεδία, περιβάλλοντα έκθεσης χαμηλής συχνότητας και ραδιοσυχνοτήτων χρησιμοποιώντας διαφορετικούς αισθητήρες προσαρμοσμένους στην εφαρμογή.  

Οι μετρήσεις θα πρέπει να πραγματοποιούνται υπό κανονικές συνθήκες λειτουργίας, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τα χειρότερα σενάρια, όπως ο εξοπλισμός που λειτουργεί στη μέγιστη ισχύ. 

Με βάση τα αποτελέσματα, τα επίπεδα έκθεσης συγκρίνονται με τα όρια αναφοράς. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν όρια για το ευρύ κοινό και όρια που σχετίζονται με τις συσκευές. Ακόμα κι αν η σύγκριση με τα όρια για το ευρύ κοινό είναι η γενική μέθοδος συγκριτικής αξιολόγησης για τους βηματοδότες, ή για μετρητές ζαχάρου  είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η συμμόρφωση με τα όρια για το ευρύ κοινό δεν εγγυάται απαραίτητα την ασφάλεια των χρηστών εμφυτευμένων ιατρικών συσκευών.  

Τα γενικά όρια ηλεκτρομαγνητικών πεδίων έχουν σχεδιαστεί για την πρόληψη βιολογικών επιδράσεων στους ανθρώπους, αλλά όχι απαραίτητα για τη διασφάλιση της ηλεκτρομαγνητικής συμβατότητας με τις εμφυτευμένες συσκευές.  

Ως αποτέλεσμα, ενδέχεται να προκύψουν παρεμβολές κάτω από αυτά τα όρια. 
Οι πρακτικές ενέργειες σε αυτό το επίπεδο περιλαμβάνουν:  
• Ορισμό ζωνών περιορισμού με βάση τα μετρούμενα επίπεδα πεδίου  
• Σήμανση αυτών των ζωνών χρησιμοποιώντας φυσικούς δείκτες, όπως πινακίδες ή σημάνσεις δαπέδου  
• Τεκμηρίωση μετρήσεων, συνθηκών και αβεβαιοτήτων  

Αυτό το επίπεδο παρέχει μια βασική κατανόηση της έκθεσης και υποστηρίζει τις αρχικές αποφάσεις διαχείρισης κινδύνου. 

Επίπεδο 2: Οδηγίες κατασκευαστή και ιατρού  
Το δεύτερο επίπεδο αξιολόγησης κινδύνου εισάγει συγκεκριμένες παραμέτρους για κάθε συσκευή. Οι ενεργές εμφυτευμένες ιατρικές συσκευές διαμορφώνονται σύμφωνα με τις ατομικές ιατρικές ανάγκες, πράγμα που σημαίνει ότι η αντίδρασή τους στα ηλεκτρομαγνητικά πεδία μπορεί να διαφέρει μεταξύ των χρηστών. 

Οι κατασκευαστές παρέχουν καθοδήγηση σχετικά με τον τρόπο συμπεριφοράς των συσκευών παρουσία ηλεκτρομαγνητικών πεδίων. Αυτό περιλαμβάνει τις συνιστώμενες αποστάσεις ασφαλείας από ορισμένους τύπους εξοπλισμού, καθώς και πληροφορίες σχετικά με περιβάλλοντα ή συσκευές που ενδέχεται να προκαλέσουν παρεμβολές.    

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι κατασκευαστές ορίζουν επίσης επίπεδα κατωφλίου που είναι πιο περιοριστικά από τα γενικά όρια έκθεσης.  

Οι γιατροί διαδραματίζουν επίσης βασικό ρόλο σε αυτό το επίπεδο διαχείρισης κινδύνου. Λαμβάνουν υπόψη: 
• Ο συγκεκριμένος τύπος εμφυτευμένης συσκευής  
• Διαμόρφωση και ευαισθησία της συσκευής  
• Η ιατρική κατάσταση του ατόμου  
• Καθημερινές δραστηριότητες και σενάρια έκθεσης 

Με βάση αυτές τις πληροφορίες, μπορούν να προτείνουν προφυλάξεις, προσαρμογές στον χώρο εργασίας ή συγκεκριμένες διαδικασίες αξιολόγησης. Μπορούν επίσης να συμβουλεύσουν για ενέργειες που πρέπει να ληφθούν εάν εμφανιστούν συμπτώματα σε περιβάλλοντα με ηλεκτρομαγνητική έκθεση.

Αυτό το επίπεδο διασφαλίζει ότι η διαχείριση κινδύνου είναι προσαρμοσμένη στο άτομο, αντί να βασίζεται αποκλειστικά σε γενικά όρια.  

Επίπεδο 3: Λεπτομερής αξιολόγηση κινδύνου σε πολύπλοκα περιβάλλοντα

Το τρίτο επίπεδο ισχύει για καταστάσεις όπου η αβεβαιότητα παραμένει μετά την εξέταση της γενικής αξιολόγησης και των οδηγιών. Αυτό συμβαίνει συνήθως σε πολύπλοκα περιβάλλοντα ή όταν συγκεκριμένες συνθήκες απαιτούν περαιτέρω αξιολόγηση. 

Η λεπτομερής αξιολόγηση κινδύνου μπορεί να είναι απαραίτητη όταν:  
• Υπάρχουν προηγούμενες ενδείξεις ή υποψίες παρεμβολής  
• Ο εξοπλισμός δεν καλύπτεται από τις τυπικές παραδοχές συμμόρφωσης  
• Οι οδηγίες του κατασκευαστή ή του ιατρού υποδεικνύουν αυξημένη ευαισθησία  
• Οι συνθήκες στον χώρο εργασίας δεν χαρακτηρίζονται πλήρως 

Περιγράφονται δύο τύποι προσεγγίσεων.  
• Οι κλινικές μέθοδοι περιλαμβάνουν την αξιολόγηση της συμπεριφοράς της συσκευής υπό ελεγχόμενες συνθήκες, με το άτομο παρόν και υπό επίβλεψη. Αυτό επιτρέπει την άμεση παρατήρηση της απόκρισης της συσκευής σε αντιπροσωπευτική ηλεκτρομαγνητική έκθεση.  
• Οι μη κλινικές μέθοδοι περιλαμβάνουν εργαστηριακές δοκιμές ή αναλυτικές προσεγγίσεις. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν την έκθεση μιας συσκευής σε αντιπροσωπευτικά πεδία σε ελεγχόμενες διατάξεις ή την εκτίμηση επαγόμενων επιδράσεων με βάση γνωστές παραμέτρους, όπως τα επίπεδα πεδίου και τα χαρακτηριστικά της συσκευής.  

Αυτές οι προσεγγίσεις στοχεύουν στην παροχή υψηλότερου επιπέδου βεβαιότητας όταν οι τυπικές μέθοδοι αξιολόγησης δεν επαρκούν.  

Supporting tools: measurement and monitoring  

Και στα τρία επίπεδα, τα εργαλεία μέτρησης και παρακολούθησης υποστηρίζουν τη διαδικασία αξιολόγησης.  

Φορητοί μετρητές ηλεκτρομαγνητικών πεδίων, όπως το SMP3 της Wavecontrol, – aktinovolia.gr χρησιμοποιούνται για την εκτέλεση ερευνών επί τόπου και την ποσοτικοποίηση των επιπέδων έκθεσης σε ένα ευρύ φάσμα συχνοτήτων. 

Υποστηρίζουν τη σύγκριση με τα όρια και βοηθούν στον εντοπισμό περιοχών όπου ενδέχεται να απαιτούνται πρόσθετες προφυλάξεις.   

Οι προσωπικές συσκευές παρακολούθησης, όπως το WaveMon LF-400,- aktinovolia.gr μπορούν να συμπληρώσουν τις ροές εργασίας αξιολόγησης ηλεκτρομαγνητικών πεδίων παρέχοντας ειδοποιήσεις σε πραγματικό χρόνο όταν υπερβαίνουν τα προκαθορισμένα όρια πεδίου.  

Ωστόσο, αυτά τα εργαλεία έχουν περιορισμούς και θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή. 

Σημαντικές σκέψεις περιλαμβάνουν:  
• Οι προσωπικές οθόνες δεν αντικαθιστούν την λεπτομερή αξιολόγηση του χώρου  
• Δεν αποτρέπουν την έκθεση, αλλά παρέχουν μόνο έγκαιρες προειδοποιήσεις  
• Συνήθως ακολουθούν τα γενικά όρια έκθεσης, τα οποία ενδέχεται να διαφέρουν από τα όρια που αφορούν συγκεκριμένες συσκευές  

Για αυτόν τον λόγο, τα προσωπικά monitors θα πρέπει να διαμορφώνονται με βάση τις συστάσεις του κατασκευαστή όταν χρησιμοποιούνται από χρήστες εμφυτευμένων συσκευών. 

Προτεινόμενη Ροή Εργασίας Αξιολόγησης Ηλεκτρομαγνητικών Πεδίων (EMF) για Χρήστες AIMD 

• Ανάλυση τοποθεσίας και αναγνώριση πηγών ηλεκτρομαγνητικών πεδίων. 
• Μετρήσεις έκθεσης με χρήση φορητών οργάνων ηλεκτρομαγνητικών πεδίων ευρείας ζώνης, όπως το SMP3.  
• Σύγκριση με τα ισχύοντα όρια έκθεσης και τα όρια που αφορούν συγκεκριμένα την AIMD.  
• Ορισμός ζωνών περιορισμού, όταν απαιτείται.  
• Χρήση προσωπικών συσκευών παρακολούθησης, όπως το WaveMon, όταν απαιτείται πρόσθετη επίγνωση.  
• Λεπτομερής αξιολόγηση σε πολύπλοκα περιβάλλοντα 

Συμπέρασμα    
Η αξιολόγηση κινδύνου ηλεκτρομαγνητικών πεδίων για χρήστες AIMD βασίζεται σε μια δομημένη και προοδευτική προσέγγιση. Η γενική αξιολόγηση παρέχει μια πρώτη κατανόηση της έκθεσης, ενώ η καθοδήγηση του κατασκευαστή και του ιατρού επιτρέπει την προσαρμογή στις ατομικές συνθήκες.   

Σε σύνθετες καταστάσεις, οι λεπτομερείς μέθοδοι αξιολόγησης προσφέρουν πρόσθετη εμπιστοσύνη. Η εφαρμογή αυτών των τριών επιπέδων βοηθά στη διαχείριση της αβεβαιότητας και υποστηρίζει τεκμηριωμένες αποφάσεις σχετικά με την ηλεκτρομαγνητική έκθεση σε περιβάλλοντα όπου υπάρχουν χρήστες AIMD.